اگر تور به عنوان جنگجوي وايكينگها به شمار ميرفت، اودين، متعلق به جايگاه اسرارآميزي ميان مرگ و زندگي و زيركتر و خطرناكتر بود. نام وي ممكن است در ارتبط با كلماتي همچون «باد» باشد و بعدها، وي را، راهنماي «حيات وحش» و، صف ارواح مردگان در آسمان و داراي خشم تندباد دانستند. در آلمان او را، وودان ميناميدند و آدام اهل برمن او را به عنوان «خشم» يا «ديوانگي» توصيف ميكند، زيرا كلمة انگليسي كهن به معناي «ديوانه» يا «خشمگين» است. ديوانگي يا خشم ويژة اين خدا، در پيروان او مشاهده ميشد. پيروانش جنگجوياني بودند كه پوست خرس بر تن ميپوشيدند. برسك به معناي «ملبس به پوست خرس» است، اما براي توصيف كسي به كار ميرود كه تسخير خشم شده و برسك با آن ميجنگد. اودين موجد اين خشم در پيروان خود، و موجب ترس و وحشت در دشمنانش بود.
شمار اندكي از مردم اسكانديناويا نام اودين، يا مشتقات آن را، بر فرزندان خود مينهادند، زيرا وي ارتباط نزديكي با مرگ داشت و به ويژه مرگي كه به هنگام نبرد، و در جهت يافتن آرامش به دست ميآمد. در صحنة نبرد وي ميتوانست، خود را به صورت پيرمردي خرقهپوش در آورد. او ممكن بود. ملازم زاغها، گرگها و والكيريها، يعني گزينكنندگان مقتولين، دوشيزگاني كه ارواح جنگجويان بر خاك افتاده را به والهالا و به تالار اودين در آسگارد ميبردند، يعني جايي كه آنان از اودين محافظت ميكنند، باشد، زيرا جنگ تن به تن غيرقابل پيشبيني و مخاطرهآميز بود و اودين به خيانت و غيرقابل اعتماد بودن شهرت داشت. داستاني وجود دارد مبني بر اين كه او به شاه هارالدوارتوت، شاه دانمارك، راز جنگيدن با شكلگيري گُوِهْ مانند را آموخته بود، اما بعدها، در برابر او قرار گرفت و راز او را به دشمنان وي آموخت. به هنگام رويارويي در جنگ، شاه را از گردونهاش پرتاب نمود و او را تا دم مرگ كوبيد و خرد كرد.
شهرت اودين به خاطر دانايياش بود و در ميان بسياري از ابهامات و مطالب اسرارآميز و ژرف قرار داشت. وي در الفباي رونه، يعني الفباي اقوام ژرمني و اسكانديناوي داراي تبّحر بود. ابداع اين هنر، بهميمير كه خردمندترين مردم به شمار ميرفت منسوب است. بر اساس يك اسطوره، ميمير، به توسط وانير در جنگ ميان آنها و آيسير، به گروگان گرفته شده بود. دشمنان سروي را قطع كردند و براي آيسير فرستادند. اودين سر را در آب نمك گذاشت و آن را نزد خود نگاه داشت. سر ميمير با وي گفتگو مينمود و از طريق آن سر بود كه ميتوانست با جهان ارواح ارتباط برقرار كند. نكتة قابل ذكر ديگر اين كه وي يكي از چشمان خود را در چاه ميمير گذاشته بود يعني در آنجا كه ريشة ايگدراسيل، درخت كيهاني قرار داشت و از اين پس، اين خدا، خدايي يك چشم توصيف ميشود.
الفباي روني كه در تحت نظارت اودين ساخته شده بود، به صورتي گسترده در اسكانديناويا، جهت امور جادوگرانه به كار گرفته ميشد. داستاني در اين راستا وجود دارد كه اين خدا بر شاخة درختي، شايد ايگدراسيل، به مدت نُه روز و شب، بدون آب و غذا آويزان بود. وي از نيزهاي زخم برداشته بود و اين بدان معناست كه او قرباني خود شده بود، درست به همان صورتي كه قربانيها، در زندگي واقعي، براي خود او قرباني ميشدند يعني آنان را با كارد ميزدند و سپس بهدار ميآويختند. دست اودين به زمين رسيد و الفباي ژرمني را از زمين چيد و به اين ترتيب بود كه به جهان فراسوي مرگ نفوذ كرد و در شناخت الفباي ژرمني استاد شد و بر مرگ چيره گشت. در همان داستان اشارهاي وجود دارد مبني بر اين كه اودين ميتواند، جسم بر روي چوبة دار را، با بريدن و نقاشي كردن الفباي ژرمني، به زندگي بازگرداند. در اينجا، اين نقاشي احتمالاً، با خون انجام گرفته و ارتباطي نزديك با گياهي موسوم به مهرگيا (به صورت در شمال كهن) دارد و بر اين باور بودند كه اين گياه زير چوبة دار رشد ميكند و هنگامي كه آن را از خاك بيرون ميكشيدند فرياد ميزد و داراي نيرويي جادويي بود.
منبع:ریچارد کاوندیش،اسطوره شناسی:دایرهالمعارف مصوّر اساطیر و ادیان مشهور جهان، ترجمهی رقیّه بهزادی، تهران،نشر علم،چاپ اوّل،۱۳۸۷
[…] پوش خطاب می کند. فهمیدن اینجای شعر به بعد بدون دانستن اسطوره اودین، خدای جنگاوری، خرد، رشادت؛ جهان مردگان و… ممکن نیست. […]
مطالعه و کشف اسرار تاریخ خارق العاده است، مهمترین چیز راه گشای مسیر زندگی در زمان حال می باشد.