اسطورۀ توفان
در ادبيات موجود بابلي و آشوري به حکايت توفان برخورد مي کنيم که تحققاً با داستان توفان موجود در تورات قابل مقايسه و تطبيق است.[1]
گيلگمش به سفري طولاني و دشوار رفته تا بفهمد که چگونه اوتنا پيشتيم به زندگي جاويد دست يافته است. اوتناپيشتيم در پاسخ به پرسش هاي او، داستان ذيل را تعريف مي کند:
روزي روزگاري خدايان مي خواهند با طوفان و سيلي عظيم، شهر باستاني شوروپاک[2] را نابود کنند.[3] ائا به اوتناپيشتيم آموزش مي دهد که يک کشتي بسازد و بايد تخمۀ همۀ موجودات زنده را به داخل اين کشتي بياورد. ابعاد و شکل اين کشتي معين شده است. اوتناپيشتيم از ائا مي پرسد که چگونه بايد دلايل اعمال خود را براي شهروندان شوروپ پاک توضيح دهد،[4] و ائا به او مي گويد به آنها بگو:« دريافتم که انليل بر من خشم گرفته است و ديگر دل آن ندارم تا در اين سرزمين گام زنم يا در شهر او بزيم. من رهسپار خليج خواهم شد، تا در آنجا با ائا خداوندگارم مسکن گزينم اما او بر شما رگباري شديد نازل خواهد کرد.»[5] به دنبال آن شرحي از بناي کشتي و بار کردن آن مي آيد:
(هرچه داشتم) بر آن بار کردم.
هرچه از نقره داشتم بر آن بار کردم؛
هرچه از طلا داشتم بر آن بار کردم؛
هرچه از تمامي موجودات زنده داشتم بر آن بار کردم.
همۀ خانواده و خويشانم را به کشتي فرستادم.
جانوران کشتزار، موجودات وحشي کشتزار،
همۀ صنعتگران را سوار کردم،
در پي آن توصيف روشني از توفان مي آيد.[6] با نخستين پرتو سپيده ابر سياهي در آسمان پديدار شد. در محلي که اداد Adad خداوندگار طوفان حکم مي راند رعدي در ميان آن درخشيد. نرگل موانع آبهاي زيرزميني را برداشت. نين اورتا خداوندگار جنگ سدها را درهم شکست و هفت داور جهنم اننوناکي مشعل برافراشتند و همه جا را با نور کبود آن روشن کردند. يک روز تمام توفان خشمناک به هر سو رفت و آشوب به بار آورد. حتي خدايان از سيل به هراس افتادند و به اوج آسمان، به بناي استوار انو گريختند.[7] توفان شش روز و شش شب مي خروشد. روز هفتم توفان فرومي نشيند. اوتناپيشتيم بيرون را نگاه مي کند و چشم انداز همچون بامهاي مسطح، صاف شده است و تمامي نوع بشر به خاک بازگشته اند. کشتي بر کوه ني سير[8] به گل مي نشيند. اوتناپيشتيم هفت روز منتظر مي ماند، و آنگاه کبوتري را به بيرون مي فرستد و کبوتر بي آنکه جايي براي نشستن پيدا کند بازمي گردد. سرانجام کلاغ سياهي را مي فرستد. کلاغ سياه غذا پيدا مي کند و باز نمي گردد. آنگاه همۀ سرنشينان کشتي را بيرون مي فرستد و قرباني مي کند. خدايان بوي مطبوع قرباني را استشمام مي کنند و همچون مگسان بر قرباني گرد مي آيند. ايشتر فرا مي رسد، گردنبند لاجورد خود را بلند مي کند و به گردنبند خود سوگند ياد مي کند که هرگز اين رخداد را فراموش نکند. ايشتر انليل را به خاطر اينکه باعث نابودي قوم او شده است سرزنش مي کند.[9] وقتي انليل آمد، وقتي کشتي را ديد غضبناک شد و با خشم به خدايان و جمع آسماني رو کرد و گفت: کداميک از اين موجودات فاني جان بدر برده است؟ مقدر نبود تا کسي از نابودي در امان بماند. سپس خداي چشمه ها و نهرها نين اور تا زبان به سخن گشود و به انليل جنگاور گفت. در ميان خدايان کيست که بدون شور ائا بتواند تدبير درستي پيشه کند؟ تنها ائاست که همه چيز را مي داند. سپس ائا به انليل جنگاور گفت: «اي خردمندترين خدايان، انليل دلاور، چگونه توانستي اينسان بيرحمانه، سيل براه اندازي؟
گناه را برگردن گناهکار بگذار
تجاوز را بر گردن متجاوز
بهنگام زياده روي قدري تنبيهش کن
او را زياد آزار مده که خواهد مرد
شايد اگر شيري بشر را بدراند،
که بهتر از سيل.
شايد اگر گرگي نوع بشر را بدراند،
که بهتر از سيل.
شايد اگر خشکسالي جهان را نابود کند،
که بهتر از سيل است.
ليکن من نبودم که راز خدايان را آشکار کردم، مرد خردمند آن را در رويايي آموخت. اينک تدبير کن که با او چه بايد کرد؟»
سپس انليل به کشتي رفت، دست مرا و همسرم را گرفت و گذاشت تا به کشتي درآييم، و در هرسو زانو زنيم و در اينحال خود بين ما ايستاده بود. او براي تبرک پيشاني ما را لمس کرد و گفت: « در روزگاران گذشته اوتناپيشتيم مردي روحاني بود. از اين پس او و همسرش در دوردست، در دهانۀ رودها خواهند زيست.» بدينسان بود که خدايان مرا برگزيدند و دراينجا گذاشتند تا در دوردست، در سرچشمۀ رودها زندگي کنم.[10]
عالیه.کارتون حرف نداره.بسسسسسسسیار متشکرم.
فوق العادست. خسته نباشید من زیست شناسی خوندم ولی بیشتر از رشته ی خودم مایلم mythology بخونم. ولی نمی دونم اصلا ایران این رشته رو واسه ارشد داره یا نه. لطفاآ منو راهنمایی کنید. ممنون
سلام اگه تو این قضیه به جایی رسیدین لطفا به منم بگید چون منم شدیدا دنبال این رشتم
Vida.bardide@yahoo.com
بسیار عالی و سودمند بود.با تشکر از زحمات شما