خدايان تصميم گرفتند كه اوقيانوس شير را كرهگيري كنند، تا سوما، آشام جاودانگي را به دست آورند. آنان ديوان را به كمك طلبيدند و قول دادند كه سهمي به آنان تخصيص دهند. ديرك به همزني آنها، اما تكان شديد كرهگيري، موجب تكّهتكّه شدن زمين گرديد، بنابراين، ويشنو خود را به شكل لاكپشتي درآورد و ديرك كرهگيري را بر پشت خود گرفت. هنگامي كه اوقيانوس به هم زده شد، تعدادي گنجينههاي شگفتانگيز آشكار گشت، از آن جمله بود ايزد ـ بانوي زيبا، يعني لاكشمي كه همسر ويشنو شد. از ميان چيزهاي برآمده از درون اوقيانوس، سهم مهلكي نيز بود و تهديد كرد كه خدايان را ميسوزاند، اما شيوا، سم را بلعيد و در گلو نگاه داشت. زماني كه از به هم زدن شير، سوما پديد آمد، درست به همانگونه كه پنير از به هم زدن شير پديد ميآيد، خدايان و ديوان براي آن، با يكديگر به منازعه پرداختند اما، ويشنو به هيأت زني دلربا و زيبا يعني موهيني درآمد. ديوان كه فريفتة زيبايي وي شدند، سوما را به وي تقديم داشتند و او را، به خدايان بخشيد.
علاوه بر تجسم به شكل حيوانات، تجلي ويشنو به عنوان مرد ـ شير نيز شهرت دارد و با شكلي داراي دو ويژگي متضاد (نيمه درنده، نيمه رام؛ نيمه انسان، نيمه حيوان)، ظاهر ميشود تا وضعيتهاي ضد و نقيض را سامان بخشد. پراهلادا، يك ديو خوب و نيايشگر ويشنوست كه توسط پدر ديو صفت خود، شكنجه ميشد. هنگامي كه پراهلادا، به پدر اظهار داشت كه ويشنو قادر مطلق است، پدرش با طعنه گفت كه آيا او در ستون مركزي اتاق تاجگذاري (صورت ديگر محور جهان) حضور دارد؟ در همان حال، ويشنو از ستون به شكل مرد ـ شير ظاهر شد و امعا و احشاي ديو نابكار را بيرون كشيد، تا هم حضور مطلق و هم خشم خويش را ظاهر سازد.
منبع:ريچارد كاونديش،اسطوره شناسي:دايرهالمعارف مصوّر اساطير و اديان مشهور جهان، ترجمهي رقيّه بهزادي، تهران،نشر علم،چاپ اوّل،1387،ص45

