اسطورههاي مربوط به خدايان محلي و بومي داراي رنگ و جلاي كمتري هستند و در آنها، الههها، در قلمرو نظم جهان، تقدير و سرنوشت افراد، نقش مهمي ندارند. مآت، ايزد ـ بانوي راستي و عدالت، مسئول برقراري تعادل در نظم جهان و ساكنان آن بود. رع، خورشيد خدا، يعني پدر وي، او را برآن داشته بود تا نظم و اتحاد را در جهان برقرار سازد. اين الهه را به صورت بانويي كه يك پر بر روي سر خود داشت نشان ميدادند، حتي شاه نيز ملزم به اطاعت از ستورات وي بود و از شاه انتظار ميرفت كه باعث برقراري اصول وي گردد. زيرا مآت نقش مهمي در زندگي پس از مرگ افراد برعهده داشت. در روز داوري، قلب متوفا، در برابر پرمآت در ترازو سنجيده ميشد، تا ارزش وي جهت زندگي جاويد توزين گردد.
خدايان مربوط به سرنوشت افراد شاي و مسخنت، يعني زوجي بودند كه به هنگام تولد و داوري حضور داشتند. شاي، نماد سرنوشت و طول عمر و روز مرگ بود و وضعيت مرگ فرد را مشخص ميساخت. اما تقدير افراد، در رابطه با اعمال نيك وي يا، با شفاعت خدايي تغيير مييافت. مسخنت نماد خشت زايمان بود كه مادر برآن مينشست و نوزاد را به دنيا ميآورد. به سبب نزديكي مسخنت به نوزاد، اين امكان فراهم ميشد كه وي بتواند آيندة طفل را پيشگويي كند و وي، در روز داوري فرد متوفايي كه او در روز تولدش حضور داشته بود، ميبايستي دربارة رفتار وي شهادت بدهد.
از ميان اين خدايان سرنوشت، رنهنت مسئول مراقبتهاي ويژه در مورد كودكان بود. وي از كودكان، قبل و بعد از تولد مراقبت مينمود و همچنين هفت هاثور، در هنگام تولد حضور داشتند، و اينان گروهي از زنان جوان بودند كه سرنوشت نوزاد را، رقم ميزدند. اما ايزد ـ بانويي كه غالب زنان به درگاه وي، جهت سلامت به دنيا آمدن نوزاد دعا ميكردند، تائورت نام داشت كه هميشه به شكل اسب آبي بارداري نموده ميشد. پيكر عجيب وي داراي احترامي شايان و غالباً با تمامي ايزد ـ بانوان حاضر در زمان تولد، شريك بود و حتي به هنگام تولد دوبارة پس از مرگ نيز، حضور داشت. شوهرش بس، كوتوله ـ خدايي زشت بود كه بر حوزههاي عشق، ازدواج، موسيقي و رقص سروري ميكرد.
منبع:ریچارد کاوندیش،اسطوره شناسی:دایرهالمعارف مصوّر اساطیر و ادیان مشهور جهان، ترجمهی رقیّه بهزادی، تهران،نشر علم،چاپ اوّل،۱۳۸۷،ص142