قطع نظر از اساطير مربوط به اساس و بنيان معابد، پارهاي داستانها دربارة جشنوارههاي خدايان نيز وجود دارد. در آبيدوس، افراد بسياري، به منظور زيارت سالانه، جهت پرستش اوزيريس گرد ميآمدند و در آنجا، كاهنان، براي نشان دادن حوادث زندگي، مرگ و رستاخيز اوزيريس، دست به انجام نمايشهاي اسرارآميز ميزدند. علاوه بر اين، در رازآميزترين جاي معبد، آيينهايي جهت رستاخيز خدا و احياي گياهان صورت ميگرفت. در تبس، جشن سالانة اوپت برگزار ميشد كه تقريباً يك ماه به طول ميانجاميد، ولي اهميت كمتري داشت. آمون، خداي بزرگ، معبد خود را در كرنك ترك ميگفت و همسر خود را در حرم در سوي جنوب، يعني همان جايي كه امروزه لوكسور (الاقْصُر) ناميده ميشود، ملاقات مينمود. در عصر بطلميوسيان، اينگونه جشنها، هنوز برپا ميشدند.
يعني به همان صورت، هاثور، ايزد ـ بانوي شادي و عشق، معبد خود را در دندراه ترك ميكرد و سفر طولاني خود را، از مسير رود طي مينمود، تا همسر خود هوروس را، در معبد ادفو ملاقات كند و در آنجا، وي با همسرش، به مدت دو هفته يا چهارده روز به سر ميبرد. اينگونه ايام بدون ترديد، زمان جشن و سرور بود و ساكنان روستاهاي نزديك رود، در ساحل جمع ميشدند تا با سرخوشي منظرة تنديس پرستشي را كه محمولهاي باارزش بود و با پوست درخت تزيين شده بود و كاهنان سرتراشيده سفيدپوش آن را حمل ميكردند، تماشا كنند.
منبع:ریچارد کاوندیش،اسطوره شناسی:دایرهالمعارف مصوّر اساطیر و ادیان مشهور جهان، ترجمهی رقیّه بهزادی، تهران،نشر علم،چاپ اوّل،۱۳۸۷،ص142
moteasefane man nemitunam be farsi benevisam.az zahamate shoma moteshakeram