خداي غيرخدا

تور با نيروي عظيم خود، نظم و ترتيبي در جهان برقرار مي‌سازد كه نمادهاي آن، عبارت از كمربند قدرت، يك جفت دستكش آهنين و پتكي به نام ميولنير بود كه نماد رعد و برق به شمار مي‌رفت. به سبب ارتباط او با توفان، معتقد بودند كه وي باد و توفان را تحت نظارت خود دارد و بنابراين، او خداي باروري، شمرده مي‌شد.

تور معروف‌ترين خدا در عصر وايكينگ‌ها بود. اين نامي بود كه افراد و مكان‌ها پيوسته، بر خود داشتند و اين شايد بدان لحاظ بود كه بتوانند از حمايتش برخوردار شوند. وي داراي خشونتي مهارناشدني و غيرقابل پيش‌بيني بود، اما خشم وي غالباً، در برابر غول‌ها، ظاهر مي‌شد. براي انسان‌ها دوستي خوب و قابل اعتماد و جهت زندگي و مشكلات آنان بود كه به نبرد مي‌پرداخت. ويژگي‌هاي وي، مورد تحسين وايكينگ‌ها بود و آنان، اين‌گونه خصوصيات را براي رييس خود كه فراتر از زندگي به شمار مي‌رفت، مي‌پسنديدند: عظيم، ريش قرمز، آن كه بسيار مي‌خورد و مي‌نوشد، بي‌اندازه قوي و شجاع و با داوري گاه و بيگاه عجولانه. تور به عنوان خدايي در نظر گرفته مي‌شد كه به توسط مردمي كه به نيرو و قدرت خود اعتماد داشتند، مورد ستايش قرار مي‌گرفت كه به صورتي معماوار وي را، مي‌توان «خداي غيرخدا» ناميد.

نماد تور يعني پتك، نمادي از چگونگي كنش و واكنش اسطوره‌هاست. اين سلاحي كوتاه و براي پرتاب كردن بود. آن را به عنوان تعويذي حفاظتي بر گردن مي‌بستند و در اواخر عصر وايكينگ‌ها، نمادي از دعاي خير و بركت به شمار مي‌رفت كه احتمالاً، صورتي تقليدي از صليب، در مسيحيت بود. پتك در عروسي، براي بركت دادن و دعاي خير عروس به كار مي‌رفت و در گورها براي حمايت از متوفا قرار داده مي‌شد.

قدرت تور به اندازه‌اي زياد بود كه امكان دشت از كنترل خارج شود. در داستاني نقل است كه تور، خود را به شكل جواني درآورد، آسگارد را ترك نمود و به نزد غولي به نام هيمير رفت كه عازم رفتن به دريا با قايق خود، جهت ماهيگري بود. تور از وي تقاضا كرد كه او را نيز به همراه خود ببرد، هيمير فقط لبخند زد، زيرا قامت تور كوچك بود و توان پارو زدن نداشت. اين مطلب تور را خشمگين ساخت. وي غول را متقاعد كرد كه نظر خود را تغيير بدهد. غول، كلّة بزرگ‌ترين گاو ـ غول را برداشت كه به عنوان طعمة ماهيگيري از آن استفاده كند. تور آن طعمه را به قلاب خود زد و موفق شد كه يك هيولا را از اعماق دريا، بالا بكشد و آن، مار ميدگارد بود. جانور آن قدر تقلّا كرد كه پاي تور در هنگام بالا كشيدن مار، از كف قايق بيرون افتاد. هيمير هراسان شد و ريسمان قلاب را گسست و هيولا دوباره به دريا بازگشت. اگر اين‌كار انجام نمي‌يافت، كيهان نابود مي‌شد.

در حادثه‌اي ديگر، پتك تور را غولي به نام‌ترين دزديد و گفت كه فقط زماني آن را پس مي‌دهد كه ايزد ـ بانوي زيبا يعني فريا را، به همسري وي درآورند. تور با مشورت خدايان، قرار شد كه به جامة زنان درآيد و خود را به جاي فريا عرضه بدارد. وي به عنوان عروس، پيش‌ترين غول كه به سختي فريفته شده بود، رفت، غول به سبب شيفتگي بسيار متوجه اين امر شد و مطابق قرار قبلي، تور ميولنير را برداشت، غول و مهمانان عروسي همگي را از پاي درآورد.

منبع:ریچارد کاوندیش،اسطوره شناسی:دایره‌المعارف مصوّر اساطیر و مشهور جهان، ترجمه‌ی رقیّه بهزادی، تهران،نشر علم،چاپ اوّل،۱۳۸۷

You might also like
3 Comments
  1. ناصر says

    سلام در مورد باغ های عدن هم مطلب بذارید
    ممنون

Leave A Reply

Your email address will not be published.