در آغاز، گسترهاي عظيم و تهي به نام گينونگاگاپ، در جنوب منطقة گرم موسپل، و در شمال ناحية سرد نيفلهايم وجود داشت. موسپل پر از آتش و گرما و نيفلهايم سرشار از يخ و سرما بود. در آن جا كه گرماي جنوب با سرماي شمال تلاقي ميكرد، هستي به صورت غولي يخي به نام يمير و يك گاو به نام اودهوملا، كه غول از شير آن تغذيه مينمود، ظاهر شد. گاو از قطعات يخ نمكي تغذيه ميكرد و هنگامي كه مشغول ليسيدن يك قطعه از آن بود، مردي به نام بوري از آن پديدار شد كه يكي از نوادههاي او، اودين يعني خداي بزرگ بود.

اودين دو برادر داشت. سرانجام آنان، غول يمير را كشتند. آنها لاشة او را به ميان گينونگاگاپ بردند و جهان را از آن ساختند. خون يمير موجب پيدايي درياها و درياچهها شد، از گوشت او زمين پديد آمد، استخوانهاي او كوهها را به وجود آوردند و از دندانها و فك او سنگها پيدا شدند. از جمجمة او آسمان ساخته شد كه چهار طرف آن را چهار كوتوله نگاه ميداشتند. از موسپل جرقهها و شعلههاي آتش پديدار شد كه در وسط گينونگاگاپ قرار گرفت و ستارهها و كرات آسماني پديد آمدند. مغز يمير به هوا جهيد و ابرها را ساخت. سرانجام، ابروهاي يمير دژميدگارد را برپا داشت كه در آن، انسان ميتوانست به حيات ادامه دهد.
يك روز هنگامي كه اودين و برادرانش در كنار دريا قدم ميزدند، به دو درخت اَش و اِلْمْ رسيدند. آنان از اين دو، زن و مرد را پديد آوردند و به آنها روح، زندگي، شعرو، نيروي حركت، گويايي، شنوايي و بينايي بخشيدند. خدايان آنان را، در ميدگارد رها نمودند تا به زندگي ادامه دهند. سپس، براي خود دژي به نام آسگارد ساختند. بيرون از ميدگارد و آسگارد منطقة سرد يعني ناحية غول يا، يورونهايم بود كه پيوسته، به صورت تهديدي براي جهان ساخته شدة خدايان، به شمار ميرفت.
قبل از ايجاد جهان، و بر اساس اسطوره شناسي اسكانديناويايي (و نيز در بيشتر اسطورهشناسيهاي ديگر)، ماده وجود داشت، اما نه بدانگونه كه بتواند حامي زندگي بشر باشد. پيش از كيهان، هرج و مرج آغازين در كار بود گرماي شديد جنوب، در مقابل سرماي شديد شمال قرار داشت. احتمالاً، خداياني نيز وجود داشتند، گو اين كه هيچگونه اطلاع دقيقي دربارة آنها در دست نيست. اظهارنظر شده است كه خدايان، به ويژه اودين، در ازاي آفرينش جهان، بدان نظم بخشيدند. جهان ممكن است كه از يك فعل و انفعال خود به خود گرما و سرما ظاهر شده، يا شايد از قطع عضو يك غول پديد آمده باشد. هيچگونه پژوهشي براي توجيه اين مسأله ارائه نشده است.
خدايان جهان را شكل بخشيدند و فضايي به نام آسگارد را براي خود، و فضايي به نام ميدگارد را براي انسان به وجود آوردند. در مركز جهان درختي عظيم به نام ايگدراسيل يا توسن اودين وجود دارد و شاخههاي آن، در همة جهان گسترده است. ريشة آن تا قلمرو جهان انسانها، تا به درون سرزمين مردگان و به درون سرزمين غولهاي يخي كه در نواحي يخي و برفي، در فراسوي مرزهاي زيستگاه انسانها، زندگي ميكنند، كشيده شده است. در پاي درخت چاهي قرار دارد كه به مفهوم مخزني براي ژرفترين داناييهاست.
كيهان دائماً، از سوي سرزمين غولها مورد تهديد قرار ميگيرد و وظيفة تور است تا مراقب غولها باشد. در اسطورة تور، غالباً، جنگ با غولها ادامه دارد، يا هنگامي كه غولها سلاح او را، به ويژه پتك هولناك او را ميدزدند، هول و هراس درميگيرد. جهان خدايان و بشر ناامن، و از سوي نيروهاي متخاصم تهديد ميشود.
منبع:ریچارد کاوندیش،اسطوره شناسی:دایرهالمعارف مصوّر اساطیر و ادیان مشهور جهان، ترجمهی رقیّه بهزادی، تهران،نشر علم،چاپ اوّل،۱۳۸۷