جزاير پولينزي و ميكرونزي، حدود 5000 مايل از اوقيانوس آرام را در اشغال دارند. اگرچه ميتوان نشانههايي از عناصر مشترك كهن را با اشتراكاتي به نسبتهاي مختلف در اين جزاير يافت، جزاير گوناگون و گروههاي جزيرهاي، روشهاي گوناگون فرهنگي خاص خود را، به طور متمايز پروراندند. پولينزي صرفنظر از وسعت بيشتر، زيادترين تشابه فرهنگي را عرضه ميدارد. بدون ترديد، سكونت و اسكان روزافزون در بيشتر نواحي پولينزي، و انزواي هر چه بيشتر مناطق مركزي اوقيانوسي اين جزيره، از عوامل عمدة اين تأثير به شمار ميروند. با وجود اين، حتي در پولينزي نيز تنوعهاي موضوعي، چه از نظر ساختار اجتماعي به لحاظ فرهنگي، به طور كلي، و چه در اسطوره، اغماضپذير نيستند. در گروه جزيرهها، و حتي در جزاير منفرد، چندين تعريف مختلف از يك اسطوره به چشم ميخورد. بنابراين، واضح است كه اسطورههاي عرضه شده در اينجا را، نميتوان به تمام ميكرونزي يا پولينزي، تعميم داد و هر دو ميبايستي به تنهايي مورد بررسي قرار گيرند. آنها بدين لحاظ انتخاب شدهاند كه موضوعي كلي را در گسترهاي وسيع باز مينمايند، يا، استنتاج نكاتي مهم در زمينة فرهنگي را، موجب ميشود.
|
نياكان و سكونتگاه وجود ارتباط دقيق ميان مردم ميكرونزي و پولينزي هنوز به درستي، روشن نيست. زبان آنها از ريشة مشترك زبانهاي مالايا و پولينزي است. ميكرونزي اختلافات فرهنگي بسياري را عرضه ميدارد، كه حاكي از نفوذ احتمالي ملانزي، فيليپين و اندونزي است و اصل نيايي پولينزي در ميكرونزي رشد كرد. اما گروهي بر اين باورند كه اين امر، بيشتر در ملانزي صورت گرفته است. مسير مهاجرت آغازين نامشخص و نامعلوم است. تاريخ اسكان آغازين عبارت است از: 1. حركت مردم آئوسترونزي زبان موجود در منطقة جنوب چين در ميكرونزي غربي 3500-2500 پيش از ميلاد. 2. سفر با قايق از غرب به ميكرونزي مركزي و شرقي حدود 2000 پيش از ميلاد. 3. ايجاد كوچنشينهاي پيشا ـ پولينزيايي در تونگا 1200 پيش از ميلاد در ساموآ، قبل از 800 پيش از ميلاد. 4. گسترش فرهنگ پولينزي در غرب، سپس، انجام سفرهاي بسياري به مركز پولينزي در ماركوئساس، 150 پيش از ميلاد. 5. گسترش فرهنگ پولينزيايي در شرق، به عنوان مثال در هاوايي 100 ميلادي، جزاير شرقي، 450 ميلادي، زلاندنو 800 ميلادي. فرديناند ماژلان در 1521 ميلادي گوآم را كه در ميكرونزي غربي بود، كشف كرد. اسپانيا نخستين قدرت مستعمراتي در ميكرونزي به شمار ميرفت و اين امر به توسط آلمان، ژاپن، آمريكا و انگلستان در جزاير (ژيلبرت) دنبال شد. نفوذ عمدة اروپا در پولينزي، در قرن 18 آغاز شد. در قرن نوزدهم، فعاليتهايي همچون صيد نهنگ، بازرگاني و تبليغات مذهبي در منطقه گسترش يافت. فرانسه و انگليس بزرگترين كوچنشين را در آنجا ايجاد كردند. |
منبع:ريچارد كاونديش،اسطوره شناسي:دايرهالمعارف مصوّر اساطير و اديان مشهور جهان، ترجمهي رقيّه بهزادي، تهران،نشر علم،چاپ اوّل،1387