اسطورة نائوران از آرئوپ ـ اناپ، و شكلگيري آسمان و زمين از پوستة صدف، نمونة خوبي است از درونماية «برفرازندة آسمان»، كه در پولينزي و شرق ميكرونزي مشترك است. در آغاز فقط، هوا و اوقيانوس و تنها يك موجود با نام آرئوپ ـ اناپ، يعني عنكبوت كهن، وجود داشت كه در فضاي بيكرانه سرگردان بود. روزي شياي بزرگ و مدور، يعني يك صدف يافت. آن را برداشت و از همة جهات بررسي كرد كه ببيند آيا در آن، سوراخي يا جايي براي ورود ميتواند بيابد، اما راهي نيافت. آرئوپ ـ اناپ، بر صدف ضربه زد. از درون صدف صدايي بلند شد كه از خالي بودن آن، نشان داشت. عنكبوت سعي كرد روزنهاي در آن، باز كند، ولي ميسر نبود. سپس وردي خواند و بار ديگر امتحان كرد و موفق شد سوراخي در آن صدف ايجاد كند تا بتواند به درون آن، راه يابد، ولي نميتوانست چيزي ببيند. همه جا تاريكي بود. ماه و خورشيدي در كار نبود. حتي فضاي داخل صدف به آن اندازه نبود كه بتواند بايست و مجبور بود، چهار دست و پا بخزد.
آرئوپ ـ اناپ، همه جا را گشت، به اميد آن كه چيزي بيابد. سرانجام، شيپور صدفي تريتون را يافت. آن را برداشت، زير دست خود قرار داد و به مدت سه روز، روي آن خوابيد، تا نيروهاي جادويي خود را به آن، القا كند. سپس آن را به كناري گذاشت، تا به دنبال چيز ديگري بگردد. بعد، يك شيپور تريتون بزرگتري يافت، و با آن نيز همان كار را كرد. سپس، شيپور صدفي اول را برداشت و به آن گفت: «آيا ميتواني سقف اين صدف را اندكي بالاتر ببري تا بتوانم در آن، بنشينم يا بايستم؟» شيپور تريتون گفت «آري» و نيمةرويي صدف را كمي بالا برد. بعد آرئوپ اناپ، موجود درون شيپور صدفي تریتون را بيرون آورد و در نيمة غربي صدف قرار داد تا آن كه ماه، ساخته شود و آن را مارامن ناميد.
اكنون از خلال روشني اندكي كه در صدف حاصل شده بود، آرئوپ اناپ، پروانة كرم بزرگي را ديد كه ريجي بود. به وي گفت «ميتواني سقف صدف را كمي بالاتر ببري؟» كرم با سخن گفتن آرئوپ زنده شد و پاسخ داد: «آري». او با تقلاي بسيار، صدف را، اندكي بارزتر كرد و عرق نمكآلودي از بدنش فروچكيد كه در نيمة پاييني صدف جمع شد، و دريا را تشكيل داد. كرم پروانهاي وقتي كه نيمة بالايي صدف را بالا ميكشيد، به آسمان بدل شد، از پا افتاد و مرد.
اكنون آرئوپ، موجود نهان در شيپور تريتون بزرگتر را بيرون آورد و آن را در منطقة شرقي آسمان قرار داد، تا خورشيد يعني اكوآن بشود. نيمة پاييني صدف، زمين را تشكيل داد و بدينگونه بود كه آسمان و زمين شكل گرفت.
نزديكترين روايت به اين اسطوره، داستاني از جزاير ژيلبرت است كه در آن، موجود نخستين نارآئو، زمين و آسمان را از هم، جدا ساخت و آسمان كه برفراز زمين جاي دارد، توسط ريايكي (اِل) برافراشته شد.
منبع:ريچارد كاونديش،اسطوره شناسي:دايرهالمعارف مصوّر اساطير و اديان مشهور جهان، ترجمهي رقيّه بهزادي، تهران،نشر علم،چاپ اوّل،1387
mishe baram mil konid mamnon