بر اساس يك اسطورة هاوايي (پولينزي) مائويي به همراه برادرانش به صيد ماهي ميرفت. وي با آن كه ماهيگير زبردستي نبود، در نيرنگبازي مهارت داشت. غالباً زماني كه برادرانش مشغول صيد ماهي ميشدند، مائويي ماهيهاي صيد شدة آنها را، از قلابشان باز ميكرد و به سر قلاب خود ميانداخت و ادعا ميكرد كه ماهيها از آن اوست، سرانجام، برادرانش خشمگين از كارهاي او، از بردنش براي صيد ماهي، سرباز زدند. مادرش وي را به سبب ناكامياش در صيد ملامت كرد و او را به نزد پدر فرستاد تا قلاب ماهيگيري توانمند و معجزهگر با نام مانايي ـ كا ـ لاني را از او بگيرد. زيرا وي، با آن قلاب ميتوانست همة ماهيان را به دام بيندازد. مائويي نيز چنين كرد و هنگامي كه برادرانش براي صيد ماهي ميرفتند، به داخل قايق آنها پريد و كوشيد به آنان ملحق شود. آنان گفتند قايق كوچك است، و او را به دريا انداختند كه تا ساحل شنا كند. در آن صيد، برادرانش فقط يك نهنگ شكار كردند. مائويي به آنها گفت كه اگر وي را با خود ميبردند، ميتوانستند ماهيهاي بيشتري صيد كنند.
سرانجام، آنان اجازه دادند كه مائويي به همراه آنان به جايي بسيار دورتر از ساحل جزيرة مائويي بيايد. اين بار هم فقط نهنگ به چنگ آنان افتاد و برادران سرزنشكنان سراغ ماهيهايي را گرفتند كه وعده داده بود. مائويي سپس، مانايي ـ كا ـ لاني را با طعمة بوتيمار منقار قرمز، كه پرندة خاص مادش هينا بود، به دريا انداخت. بعد، وردي خواند تا، نيروي قلاب بيشتر شود و اولوآ كه نوعي ماهي بزرگ بود را بگيرد. بستر دريا به حركت درآمد، خروشان و متلاطم شد. ماهي قايق را دو روز، با ريسمان و قلاب در ميان موجهاي عظيم ميكشيد. سرانجام ماهي، خسته و ريسمان شل شد. مائويي به برادرانش گفت كه طناب را محكم بكشند، با اين كار زمين شروع به بيرون آمدن از زير آب كرد. مائويي به آنها گفت براي آن كه ماهي را نگاه دارند، به پشت سر نگاه نكنند. يكي از برادران اطاعت نكرد، ريسمان گسست، و زمين به صورت يك رشته جزيره ماند.
داستانهاي مائويي تداول بسياري دارند. روايت اصلي داستان صيد زمين، احتمالاً به اسطورة همة نواحي اوقيانوسي نزديك است. حتي در ميكرونزي در كاروليناي غربي، ماهيگيري به نام موتيكتيك وجود دارد، نامش به وضوح، با نام مائويي تيكيتيكي پولينزيايي در ارتباط است. ساير معجزات مائويي، عبارتند از: افراشتن آسمان براي به دام انداختن خورشيد تا حركت آن در آسمان كند شود؛ آفرينش اولين سگ (غالباً از برادرزنش)؛ كوشش براي نابود ساختن الهة مرگ، كه با شكست مواجه ميشود و خودش نابود ميگردد. مائويي اساساً قهرماني محبوب است كه در اصل، نيروهاي وي مورد تأكيد نيست. داستانهاي مائويي، بخشي از اسطورة كاهني به شمار نميرود، اما نزد اقوام اوقيانوس آرام، از شهرت خاصي برخوردار است.
اسطورة ماهيگيري، بر تأكيد اين حقيقت پاي ميفشارد كه فرهنگهاي ميكرونزي و پولينزي اصولاً، فرهنگهايي جزيرهاياند و زلاندنو، داراي بزرگترين سهم، از اين توده است. دريا و متعلقات آن، اهميت بسياري دارند. موضوعات مربوط به زورق و ماهيگيري در اساطير و افسانهها، بارها، تكرار شدهاند. در داستان نائورو، يك صدف اصل و اساس جهان را تشكيل ميدهد. ماهيان، حيوانات و پرندگان غالباً نقش اسطورهاي بر عهده دارند، به ويژه در پولينزي، گاه تجلي يك خدا يا يك روحاند. براي مثال مائوري، از نوعي سوسمار ميترسيد كه گويا صورت مادي ويروي ديو بوده است.
منبع:ريچارد كاونديش،اسطوره شناسي:دايرهالمعارف مصوّر اساطير و اديان مشهور جهان، ترجمهي رقيّه بهزادي، تهران،نشر علم،چاپ اوّل،1387