درباره “بررسی نظام فکری و اخلاق جمعی ملل در اسطوره ها
چکیده،پیشگفتار و پیشینه ی تحقیق
بررسي اساطير ايران را با “اهورا مزدا”[1]شروع ميكنيم. او بزرگترين خداي ايرانيان بوده است: «اهوره مزدا نه كسي را فريب ميدهد و نه كسي را ياراي فريب اوست. سروري است بخشنده و دربردارندهي خير مطلق. اهورامزدا مادرو پدر آفرينش و پديد آورندهي مسير خورشيد، ماه و ستارگان بوده و هست و خواهد بود . به سخن ديگرجاودانه است»[2] وي داناي كامل است و آگاه از همه رويدادهاي گذشته و آينده. آهنگي جز براي راستي و نيكي ندارد. وجودش ازلي است و ابدي. در آغاز، آفرينش به ارادهي وي انجام گرفته و پايان جهان به فرمان، رأي و ارادهي اوست. و هم اوست كسي كه در كار جهان نظارت داشته و ياور راستروانها و پاك كرداران است. آنچه آفريده است از وجود او خارج نيست. او تواناي بي مانندي است كه هر آن چه را كه بخواهد، انجام ميدهد. او داناي بيكراني است كه همواره از نهان و آشكار جهان آگاه است. در “مينوي خرد” تصريح ميشود كه هرمزد آفريدگان را بر پايهي خرد آفريد. به گفتهي خود او سه چيز بوده و هستند:1-خود او 2-كلام(ايمان به او) 3- دين(به عمل درآوردن ايمان به او)[3] در اوستاي متأخّر با آنكه ايزدان بي شماري را در كنار او هستند، خدايي است يكتا و با قدرت مطلق، و اگر ايزدان ديگر طرف نيايش قرار ميگيرند اين نيايش در چارچوب قدرت و نظام اهورايي است. [4] براي مثال در “آبان يشت” اينگونه در مورد آناهيتا سخن مي رود:«از براي من بستای اين “اردوي سورا آناهيتا” را… »و«آناهيتا از سوي آفريدگار مزدا برخاست… »
[1] او اساميمتعدّدي دارد كه غالباً از يك ريشه اند:اهورا مزدا، مزدا اهورا، اورمزد، هرمزد، مزدا، اهورا…
[2] شناخت اساطير ايران، ص 129
[3-]هزارههاي گمشده ، ص72
[4] همان، ص72
بهترین مقالات رو اینجا خوندن. عالی هستین .