معنی دهخوارگان (آذرشهر)

معنی دهخوارگان (آذرشهر)
 
نام دهخوارگان را به صورت داخرقان و دخرقان هم ذکر کرده اند. این نام مرکب از جزء اوستایی دا (ذا) یعنی ساختن و دادن و پیشکش کردن و آماده کردن آیین دینی است و جزء خور (خوار) که در لفظ می خواری و شرابخواری (شرابخوری) به کار رفته است و علامت گان که پسوند نسبت یا به معنی مکان است. نام آذری توفارگان به معنی محل منسوب به تفاله انگور است (که لابد بعد از تهیه آب انگور) بدست می آمده است. آذرشهر دارای باغهای انگور فراوانی است. خود واژهٔ تفاله باز مانده ای از توفر فارسی میانه (تفر یزدی، قره قروت) و توبَره سنسکریت به معنی قابض و سفت به نظر می رسد. چون معنی بازماندهٔ سفت غذاها منطقی تر از معنی آب دهان است که در غیاب توفر بدان قائل شده اند.
 
نام نخیرخان (محل شکار) که آن را به دهخوارگان نسبت می دهند متعلق به قصبه مجاور آن قاضی جهان (گاسی گیان= منطقه پر گیاه) بوده است. به نظر می رسد قصبه هایی که در ایران به نام خوارگان معروف بوده و هستند، محل تهیه شراب انگور بوده اند.
نامهای باستانی آجیدی (آو-جیتی= محل گرفتن شیره[انگور]) در کتیبه های سارگون دوم ذکر شده و ماتوستانا (محل شراب) در نقشه های بطلمیوسی هم متعلق به دهخوارگان (توفارگان) به نظر می رسند:
जिति f. jiti obtaining
मद्य n. madya wine
तुबर adj. tubara astringent

خرید مجموعه کتاب های تاریخی

You might also like

دیدگاه بگذارید

avatar
  عضویت  
اشتراک برای