هرا که بود؟
او همسر و خواهر زئوس بود .اوسه آن (اقيانوس و تتيس،كه دو خداي تيتا ني بودند،او را به بار آوردند.او پشتيبان ازدواج بود و نظر و لطف خاصي نسبت به زنان شوهر دار از خود نشان مي داد.در تصويري كه شاعران از او كشيده اند زيبايي اندكي مي توان ديد در حقيقت در يكي از اشعار كهن او را چنين توصيف كرده اند:
هرا ،ملكه انسان هاي فاني.
در زيبايي سر آمد آنهاست، و بانوي بر ترين
كه در اولمپ حرمتي والا دارد
حرمتي چون حرمت زئوس،خداي صاعقه
امّا هرگاه در باره اش به تفصيل سخن گفته اند،او را بيشتر چنين مي نمايند كه پيوسته سرگرم كيفر رساندن بيشمار زناني است كه زئوس عاشق آنان شده است حتي اگر آن زنان در پي حيلت ها و فريبكاري هاي زئوس ناگزير شده باشند خود را به وي تسليم كنند. اين الهه همه را به يك چشم مي ديد و همه را به قول معروف با يك چوب مي راند و مي زد.خشم زيانبار و وحشت آفرين او نه تنها زنان بلكه فرزندانشان را هم در بر مي گرفت.او هيچ خطايي را از ياد نمي برد.اگر نفرت اين الهه از مردم تروا نبود(زيرا الهه ديگري از او زيباتر و بهتر و برتر دانسته بودند)،جنگ تروا با عقد يك صلح شرافتمندانه به پايان مي رسيد.كينه ناشي از توهين به زيبايي وي زماني آرام گرفت و از دل وي بيرون شد كه سرزمين تروا در هم شكست و رو به نابودي گذاشت.

در يك داستان بسيار مهم يعني”در جست و جوي پشم طلايي “بر خلاف داستانهاي ديگر ،او حامي و پشتيبان بزرگوار و گشاده دست پهلوانان است و الهام بخش كردارهاي قهرمانانه آنان، كه در داستانهاي ديگر چنين نيست.با وجود اين در همه جا و در تمام خانه ها مورد حرمت بود. او الهه اي بود كه زنان شوهر دار در طلب كمك به او روي مي آوردند و به او پناه مي جستند.ايلي تيا(Ilityia) كه به زنان زائو ياري مي رساند دختر او بود.
او گاو ماده و طاووس را مقدّس مي دانست،و آرگوس شهر مورد علاقه اش بود.

هرا و زئوس
تقریباً تمام روایتهای کهن تاییدکنندهٔ این نظراند که همسر قانونی و اصلی زئوس، هرا (خواهرش) است. زئوس با کمک همسرش متیس، خواهران و برادرانش را نجاتداد و به جهان بازگرداند. هرا که دختر بالغ و زیبایی شدهبود، به قلهٔ تروناکس (کوه تاج) رفت و دور از دیگر خدایان به زندگیاش پرداخت؛ تا اینکه آوازهٔ زیبایی بیهمتای او به گوش برادرش، زئوس رسید و زئوس برای دیدن هرا به جزیرهٔ اوبه رفت و در یک نگاه دلباختهٔ خواهرش شد و زمانی که هرا، را تنها دید، خود را تبدیل به کوکو (فاخته) سفیدی کرد و سپس چون زمستان بود به طوفان دستور داد که کولاک بهپا کند و شروع به ناله کرد. هرا که دلش به حال پرندهٔ کوچک سوختهبود، آن را به آغوش کشید و به سینه فشرد؛ در همین هنگام بود، که زئوس به قیافهٔ اصلی خود بازگشت و با دادن قول ازدواج به هرا، رابطهشان را آغاز کرد. آنها برای بستن پیمان ازدواج به (گارگار)، قلهٔ کوه آیدا رفتند و بعد میهمان اوکئانوس (خدای اقیانوس) شدند و زندگی مشترکشان را در دورترین کرانههای اقیانوس آغاز کردند و گایا به عنوان هدیهٔ عروسی سیبهای زرینی به هرا داد و گفتهشدهاست که علاقهٔ هرا به آنها در حدی بود که باغی از آن سیبهای زرین در آخر زمین به وجود آورد که بهاری جاودان داشت.
زندگی این دو خدای المپ پر از فراز و نشیب و پر از عشق و خشم است؛ خشم هرا، زمانی صورت میگیرد که انتظار دارد زئوس به ازدواج و رابطهشان پایبند باشد؛ اما زئوس با وجود هوسبازی و رفتارهای خشن و ناهنجارش، همیشه در برابر هرا نرمی و ملایمت را پیشه میساخت. عشق زئوس به هرا در حدی بود که خشم و کینه آتنا (دختر زئوس) را هم برمیانگیخت؛ در قسمتی از ایلیاد، زئوس به هرا میگوید که وی را بیشتر از هفت همسر دیگرش دوست دارد و در بخشی دیگر، زمانی که هرا دلبرانه، خود را میآراید و لباسی که آتنا برایش دوخته بهتن میکند و بهسوی زئوس میرود؛ زئوس فریاد سر میدهد که:
قسم بهروح پدرم که تا به امروز هیچ وقت بر آسمان و زمین زنی ندیدهام که اینطور قلب مرا به تپش افکندهباشد

فرزندان هرا
براساس روایات هرا قدرت آن را داشته که بدون همخوابگی با مردان، صاحب فرزند شود. زمانی که زئوس از سر خود آتنا را بهدنیا میآورد، هرا برای انتقام تصمیممیگیرد که بدون داشتن رابطه با زئوس صاحب فرزندی شود؛ که برای این اتفاق روایات متفاوتی وجود دارد.


