هنگامي كه شعائر تدفيني به صورتي قابل قبول به اتمام ميرسيد، متوفا در حضور 42 خدا و برخي خدايان ديگر، و در پيشگاه اوزيريس، يعني داور بزرگ جهان فرودين، قضاوت ميشد. متوفا بر پاكي روح خود گواهي ميداد «اعتراف برعكس» و اعلام ميداشت كه در دوران حيات خود، تخلف و گناه جدي انجام نداده كه البته تلاش وي اين راستا، براي گذراندن اين آزمون و فريب دادن داوران بوده است.
سپس، بخش دوم اين آزمون در پي ميآمد. اين امر در حضور خدايان مختلفي صورت ميگرفت. تحوت، خداي لكلك ـ سر، ايزد خرد و آموزش، ناظر بر ترازوي بزرگ بود، در حالي كه مآت ايزد ـ بانوي عدالت، و آنوبيس، خداي هنر موميايي كردن حضور داشتند، تا مطمئن شوند كه همه شعائر به درستي اجرا ميشود. الهة سرنوشت و تقدير، دربارة شخصيت فرد متوفا شهادت ميداد و تحوت آن را بر لوح نوشتاري خود ثبت مينمود. روح متوفا، به صورت پرندهاي با سر آدمي، حضور داشت و در انتظار نتيجه بود.
قلب متوفا، كه مركز ادراك و احساس تلقي ميشد، به توسط آنوبيس بر كفّة ترازو قرار ميگرفت و پرمآت كه نماد ايزد ـ بانوي حقيقت و عدالت بود، در كفة ديگر ترازو نهاده ميشد. اگر قلب متوفا با پر هموزن بود، برائت از گناه اعلام ميشد و اين حكم به توسط تحوت به ثبت ميرسيد و بيگناهي وي در دادگاه خدايان، مورد پذيرش قرار ميگرفت. متوفا اجازة عبور به زندگي پس از مرگ را دريافت ميداشت و مجاز بود تا حيات جاوداني خود را، در جهان فروردين اوزيريس سپري نمايد. چنين كسي از سرنوشت دهشتناكي كه در انتظار گناهكاران بود، رهايي مييافت و پيكر او، همچون جسم گناهكاران، خوراك حيوانات وحشي نميشد، زيرا حيواناتي به صورت نيمه شير نيمه تمساح و نيمه اسب آبي نزديك ترازو كمين كرده بودند تا قلب كساني كه قادر به اثبات بيگناهي خود نبودند را، ببلعند.
منبع:ریچارد کاوندیش،اسطوره شناسی:دایرهالمعارف مصوّر اساطیر و ادیان مشهور جهان، ترجمهی رقیّه بهزادی، تهران،نشر علم،چاپ اوّل،۱۳۸۷،ص148

مرسی از زحمت های شما