ریشهٔ ایرانی واژهٔ شُعبذه (شُعبده، تردستی و اُستادی)

ریشهٔ ایرانی واژهٔ شُعبذه (شُعبده، تردستی و اُستادی)

این واژهٔ را که معرّب می دانند مرکب از کلمات اوستایی شیو (شو، شدن، اجرا گشتن) و پئیتیه (سروری، استادی) به نظر می رسد.

ترکیب تَردَستی نیز در اوستایی به صورت تَرَ-دَستَ به معنی چیرگی و برتری در انجام دادن است.

خرید مجموعه کتاب های تاریخی

You might also like

دیدگاه بگذارید

avatar
  عضویت  
اشتراک برای