آئروپه
Aerope ، دختر كاترئوس ( پادشاه كرت). پدرش وي را به بردگي فروخت، آترئوس وي را خريد و به همسري اختيار كرد، اما وي با برادر آترئوس اختيار كرد، اما وي با برادر آترئوس، توئستس، زنا كرد. به روايتي مادر پليستنس و به روايتي مادر آگاممنون و منلائوس بوده است .

آپولون
Apollo ، پسر زئوس از زن تيتانش لتو؛ از اولمپيان ، خداي نور و پيشگويي، و حامي موسيقي و تيراندازي و شفا. موزها از خدمتگزاران او بودند. آرتميس خواهر دوقلويش، و آسكلپيوس، خداي پزشكي، فرزندش بود. از القابش ميتوان لوكئوس (گرگ – خدا ) ، فويبوس (درخشان)، و ناموئيس (خداي رمهها) را برشمرد. از افسانههاي مربوط به او كشتن پوتون ، گذراندن يك سال در خدمت آدمتوس ، و عشق به كاساندرا قابل ذكر است، آپولون لوكئوس Apollo Lyc eus ، آپولون .

آتالانته
Atalanta ، دختر ياسوس (ياسخوينئوس) و كلومنه؛ با كرهي شكارچي، پدرش او را سر راه گذاشت، و يك خرس ماده با شيرش او را پرورد. سپس شكارچياني او را يافتند و بزرگ كردند. پس به شكار و كارهاي مردانه رغبت يافت و از زناشويي و كارهاي زنانه بيزاري نمود. دو اسطورهي مشهور دارد؛ شركت در شكار گراز كالودون به همراه ملئاگر ، و باختن مسابقهي دوي شرط ازدواجش به هيپومنس .

آتاماس
Athamas ، پسر آيولوس؛ پادشاه اورخومنوس در بئوسي شد و با الاهه نفله (= ابر) ازدواج كرد كه برايش دو فرزند آورد: فريكسوس و هله. بعدها از نفله جدا شد و با ينو، دختر كادموس و هارمونيا، ازدواج كرد و از او هم صاحب دو پسر شد : ليارخوس و مليكرتس. آتاماس، به توطئهي ينو، قصد قرباني كردن يكي از فرزندان زن اولش را داشت، اما درست در لحظهاي كه كارد بر گلوي فرزند ميماليد، قوچي جادويي ظاهر شد كه يكي از خدايان (هرمس يا زئوس) بنا به درخواست نفله فرستاده بود. اين قوچ حرف ميزد و پشم زرين داشت. به دستور قوچ، فريكسوس و هله بر پشت او سوار شدند و قوچ پرواز كرد. هله در راه فرو افتاد، اما فريكسوس به سلامت به كولخيس نزد آيتس رسيد .

آترئوس
Atreus ، پسر پلوپس و هيپوداميا(1). پادشاه موكناي شد. آئروپه را به همسري اختيار كرد و او برايش دو پسر آورد: آگاممنون و منلائوس. به برادرش توئتس بدگمان شد و سه پسر وي را كشت و گوشتشان را به او خورانيد. پسر چهارم توئستس، آيگيستوس ، او را از پاي درآورد .
آتلانتيس
Atlantis ، جزيرهاي افسانهاي در آن سوي ستونهاي هركول در اقيانوس اطلس. نخستين فرد بومي اين جزيره، اونور، با لئوكيپه ازدواج كرد و صاحب يك دختر شدند به نام كليتو. پوسيدون، خداي حامي جزيره، عاشق كليتو شدو كليتو از او پنج جفت پسر دوقلو آورد. پوسيدون جزيره را بين پسرها قسمت كرد و اطلس، فرزند بزرگتر، را پادشاه جزيره كرد. از اين جزيره فقط در نوشتههاي افلاطون ياد شده است .

آتنا: آتنه
آتنه/آتنا
Athena ، دختر زئوس؛ يكي از اوتمپيان ؛ الاههي حكمت، و حامي جنگ و فنون جنگ. مادرش متيس بود كه او را در شكم زئوس زاييد. آتنه بزرگترين پهلوان يونانيان در جنگ تروا بود. از القاب او پالاس، پولياس (الاههي شهر)، بولايا (الاههي شورا)، پارتنوس (با كره) را ميتوان برشمرد. در اساطير روم مطابق است با مينروا :

آتيس Attis/Atys
جواني كه معشوق كوبله، الاههي فروگيايي، بود. كوبله از فرط عشق حسدآميز خود به او، و براي آنكه او نتواند با كس ديگري ازدواج كند، وادارش كرد خود را اخته كند. آتيس از زخم اين كار جان سپرد. كوبله، به ياد او، امر كرد خادمان معبدش همه خود را خواجه كنند، و آتيس را به صورت درختي درآورد. به اين جهت آتيس خداي حاصلخيزي به شمار ميرود .

آخايوس
Ac haeus ، پسر كوتوس ، و برادر يون. آخايوس به كمك متحدانش آتن و آيگيالوس را از چنگ برادر به درآورد؛ به همين جهت اين سرزمين از روي نام او آخايا ناميده شد و او سرسلسلهي آخاياييها به شمار ميرود :
آخرون
Acheron ، رودي در جهان زيرزمين (هادس). آخرون نيز نظير ساير رودها شخصيت انساني دارد و در اين شكل پدر آسكالافوس محسوب ميشود :
آخيلئوس Achilleus ، اخيلس
آدراستوس Adrastus
پسر تالائوس (پادشاه آرگوس) و لوسيماخه. چون تالائوس كشته شد، به نزد پدربزرگ مادريش، پولوبوس، رفت، و او وي را وارث خود كرد. پس آدراستوس پادشاه سيكوئون شد و سپس آرگوس را نيز پس گرفت. جزو مخالفان هفتگانهي تب جنگيد، اما شكست خورد و گريخت. ده سال بعد، رهبري اپيگونها ، فرزندان مخالفان هفتگانه، را به عهده گرفت و پيروز شد، اما فرزندش آيگيالئوس در اين جنگ كشته شد و وي از غم مرگ فرزند جان داد. نوهاش ديومدس بعد از او شاه آرگوس شد :

آدمتوس Admetus
پسر فرس؛ پادشاه فراي. به قدري به عدالت شهره بود كه چون آپولون از سوي زئوس محكوم به يك سال بردگي در روي زمين شد، نزد آدمتوس آمد. آپولون در عوض خدمتهاي آدمتوس به او ياري داد تا شرط ازدواج با آلكستيس را كه بستن شير و گرازي به يك ارابه بود، به جا آورد. اما آدمتوس شب ازدواج قرباني سپاس به درگاه آرتميس را فراموش كرد، پس حجلهي خود را پر از مار يافت و بعد نيز در جواني به بستر مرگ افتاد. آلكستيس حاضر شد به جاي او بميرد تا او جاودانه شود، اما هراكلس، كه مهمان آدمتوس بود، با مرگ كشتي گرفت و دورش كرد و آلكستيس نيز زنده ماند .

آدونيس Adonis
پسر كينوراس از دخترش مورها معشوق آفروديته بود. در شكار خرس كشته شد و آفروديته از پرسفونه خواست تا اجازه دهد آدونيس سالي چهار ماه در آغاز بهار زنده شود و به زمين بازگردد. از اينرو آدونيس نماد طبيعت و تجديد حيات سالانهي آن به شمار ميرود :

آرتميس Artemis
دختر زئوس ولتو، و خواهر دوقلوي آپولون؛ از اولمپيان ، و الاههي باكرهي شكار و تير و كمان، و حامي جانوران وحشي و كودكان و ضعيفان. با بريتوماريس، ديكتوآنا، سلنه، فويبه، وديانا، كه الاهههايي در ميان اقوام ديگرند، يكي شمرده ميشود :

آرس Ar es
فرزند زئوس و هرا؛ از اولمپيان ؛ خداي جنگ. آرس هرگز ازدواج نكرد، اما فرزندان بسيار از طريق رابطهي نامشروع داشت، از جمله: اروس (=عشق)، ويموس (=ترس)، و فوبوس (= وحشت). نماد انتقامجويي كور و بيرحمانه به شمار ميرود. در اساطير روم مطابق است با مارس (مريخ ):

آرگو Argo
كشتي بزرگي كه ياسون با آن به همراه آرگونوتها به دنبال «پشم زرين » رفت :

آرگوس Argos ، سگ اودوسئوس
آرگوس صدچشم Argus Panoptes ، جانور بزرگي كه همهي تنش چشم بود. مراقبت از يو ، كه به شكل گاو درآمده بود، از سوي هرا به او واگذار شد و بر سر همين كار به دست هرمس كشته شد :
آرگونوتها Argonauts ، گروه پهلواناني كه همراه ياسون با كشتي آرگو به دنبال يافتن «پشم زرين » رفتند :
آريادنه Ariadne ، دختر مينوس ( پادشاه كرت) و پاسيفائه. عاشق تئوس شد و او را در كشتن مينوتاوروس ياري داد و با هم گريختند. اما تسئوس او را در جزيرهي تاكسوس رها كرد. ديونوسوس نجاتش داد و با او ازدواج كرد :
آريون Arion ، نوازندهي افسانهاي يونان . قسمت اعظم عمرش را در دربار پرياندروس گذراند. سفري به سيسيل كرد؛ در بازگشت خدمهي كشتي قصد جانش كردند. آوازي خواند و دولفينها كنار كشتي به رقص آمدند. پس به دريا پريد و يكي از دولفينها او را به سلامت به ساحل رساند .
آستارته Astarte ، الاههي فينيقي باروري و زيبايي و عشق جنسي، مطابق عشتر بابليها. بعضيها او را مطابق آرتميس، سلنه، و آفروديته نيز دانستهاند :
آستواناكس Astyanax ، پسر كوچك هكتور و آندروماخه. بعد از سقوط تروا، چون اودوسئوس دستور داده بود كه هيچ فرد ذكوري از خاندان پرياموس زنده نماند، نتوپتولموس او را از آغوش مادرش بيرون كشيد و از فراز ديوار شهر بيرون افكند، و كشته شد. سپر پدر را تابوت او كردند :
آسكالافوس Ascalaphus ، پسر آخرون . چون خبرچيني كرد كه پرسفونه در جهان زير زمين دانهي انار خورده است، پرسفونه او را تبديل به يك جغد كرد :
آسكلپيوس Asclepius ، پسر آپولون و كوروئيس ؛ خداي پزشكي و درمان. مادرش را وقتي او را حامله بود كشتند، اما نوزاد نجات داده شد. پس او را به خيرون سپردند، كه بزرگش كرد و به او علم طب آموخت. زئوس او را به سبب اينكه جسارت كرده بود مردهاي را به عالم زندگان بازآورد، با ضربهي تندر از پاي درآورد :
آفروديته Aphrodite ، دختر زئوس و ديونه (روايت ديگري او را برآمده از كف دريا ميداند)؛ از اولمپيان ؛ خداي عشق، و بخشندهي زيبايي و جذابيت. زن هفايستوس بود، اما با خدايان متعدد، از جمله آرس، ديونوسوس، و پوسيدون، و افراد زميني چون آنخيس و آدونيس رابطه داشت و از هر كدام فرزنداني آورد. مشهورترين اسطوره در مورد او داستان اعطاي «سيب زرين» از سوي پاريس به اوست كه باعث آغاز جنگ تروا شد. در اساطير روم مطابق است با ونوس :
آكونتيوس Acontius ، جوان فقيري از جزيرهي كئوس كه عاشق كوديچه، دختر آتني، شد. سيبي به كوديپه داد كه رويش نوشته بود، «قسم ميخورم جز با آكونتيوس ازدواج نكنم.» چون كوديپه نوشته را به صداي بلند خواند، ملزم شد كه با او ازدواج كند، و پدر و مادر كوديپه نيز، عليرغم مخالفت با اين ازدواج، به سبب اين سوگند سرانجام ناچار به آن تن دردادند :
آگاممنون Agamemnon ، پسر آترئوس و آناكسيبيا؛ رهبر يونانيان در جنگ تروا . وقتي آيگيستوس پدرش را كشت، وي به توندارئوس پناهنده شدو به ياري او قاتل پدر را بيرون راند و پادشاه موكناي شد و دختر توندارئوس، كلوتايمنسترا ، را به زني گرفت و صاحب سه دختر، ايفيگنيا ، الكترا ، و خروسوتميس، و يك پسر، اورستس ، شد. وقتي از فتح تروا بازگشت، كاساندرا را به همراه خود آورد و به توطئهي زنش، كلوتايمنسترا، و به دست فاسق وي، كه همان آيگيستوس قاتل پدرش بود كشته شد :
آگاوه Agave ، دختر كادموس و هارمونيا؛ زن اخيون. خواهرش سمله مادر ديونوسوس بود. چون آگاوه و خواهرانش حرف سمله را در مورد خدازادبودن ديونوسوس باور نكردند، ديونوسوس را ديوانه كرد و آگاوه به دست خود فرزندش پنتئوس را تكه تكه كرد :
آلكستيس Alcestis ، دختر پلياس و آناكسيبيا؛ آدمتوس :
آلكمنه Alcmena ، دختر الكترئون و آناكسو، زن آمفيتروئون (پادشاه تيرونها). زئوس خود را به شكل آمفيتروئون درآورد و با او همبستر شد. آلكمنه باردار شد و دو پسر دوقلو، هراكلس و ايفيكلس، كه پدر اولي زئوس و پدر دومي شوهرش بود، به دنيا آورد :
آلكينوئوس Alcino د s ، پسر ناوسيتوئوس؛ پادشاه فاياكيها. با آرته ازدواج كرد و از او صاحب پنج پسر و يك دختر به نام ناوسيكائا شد. مردي بزرگوار بود و از كشتي شكستگان حمايت ميكرد. به ياسون و مديا و بعدها به اودوسئوس ياري داد :
آمازونها Amazons ، قبيلهاي از زنان جنگجوي كه هيچ مردي را به ميان خود راه نميدادند. ظاهراً كاملاً افسانهاي هستند و هيچ صحت تاريخي ندارند :
آمفيتروئون Amphitryon ، پسر الكايوس و شوهر آلكمنه . آلكمنه هنگام ازدواج با او شرط كرد كه فقط هنگامي با او همبستر خواهد شد كه انتقام برادرش را از اهالي جزيرهي تافيان بگيرد. وقتي آمفيتروتون مشغول نبرد بود، زئوس خود را به شكل او درآورد و با آلكمنه همبستر شد، كه نتيجهي آن زادهشدن هراكلس بود :
آمفيون Amphion ، پسر زئوس و آنتيوپه(2) با برادر دوقلويش، زئوس، شهر تب را گرفتند، ديركه و شوهرش لوكوس را به انتقام رفتار آنان با مادرشان كشتند، و با مسالمت مشتركاً بر تب حكم راندند. ديوار شهر تب را اين دو برادر ساختند :
آمون Amon ، از خدايان مصر قديم كه خداي محلي طيوه بود. معادل زئوس يونانيان و يوپيتر روميان است :
آنتايوس Antaeus ، پسر پوسيدون و گايا؛ غول ليبوا. قدرت خارقالعادهاش را از تماس با مادرش (گايا=زمين) به دست ميآورد. با هر بيگانه كه به سرزمين او ميآمد كشتي ميگرفت و چون هر بار زمين ميخورد قدرت از نو ميگرفت، بر همه چيره ميآمد: سرانجام هراكلس او را از پاي درآورد، بدين ترتيب كه از زمين بلندش كرد و آنقدر فشار داد تا كشته شد :
آنتيگونه Antigone ، دختر اوديپ و يوكاسته؛ كرئون .
آنتيوپه(1 ) Antiope ، خواهر يا خود هيپولوته (ملكهي آمازونها). تسئوس او را دزديد و در نتيجه زنان جنگجوي آمازون به آتن حمله آوردند، اما شكست خوردند. آنتيوپه از تسئوس صاحب يك پسر به نام هيپولوتوس شد :
آنتيوپه(2 ) Antiope ، دختر نوكتئوس. زئوس با او عشق ورزيد و او، چون حاملگيش عيان شد، به سيكوئون گريخت و پدرش نيز از شرم خود را كشت. در آنجا با اپوئپوس ازدواج كرد و دو بچه آورد: آمفيون و زتوس . عمويش، به انتقام خون برادر، وي را به كنيزي به زنش ديركه داد. ديركه قصد قتلش را داشت، اما پسرانش نجاتش دادند و ديركه و لوكوس را كشتند. ديونوسوس به انتقام خون ديركه او را ديوانه كرد، اما فوكوس او را معالجه كرد و همسر خويش گردانيد :
آنخيسس Anchises ، پسر كاپوس. زئوس آفروديته را به عشق او گرفتار كرد و از پيوند آن دو آينياس زاده شد كه روميان جد خود به حسابش ميآوردند :
آندروماخه Andromache ، دختر ايتيون، با هكتور ازدواج كرد و استواناكس را برايش زاد. پس از سقوط تروا و كشتهشدن هكتور و آستواناكس، او را به كنيزي به نئوپئولموس دادند :
آندرومده Andromeda ، دختر كفئوس و كاسيوپه. مادرش مدعي شد كه آندرومده زيباتر از نرئيدها (پريان دريايي) است . نرئيدها به پوسيدون شكايت بردند و در نتيجه آندرومده را در برابر يك اژدها به صخرهاي زنجير كردند. پرسئوس او را نجات داد و با او ازدواج كرد :
آوگياس Augeas ، پسر هليوس يا پوسيدون؛ پادشاه اليس. اصطبلي بزرگ با سه هزار نره گاو داشت. هراكلس، به عنوان پنجمين شاهكار خود، در طي يك روز، با منحرف كردن دو رودخانه آن را تميز كرد :
آياس Aiax ، پسر تلامون و پريبويا. پس از اخيلس بزرگترين قهرمان جنگ تروا بود. با هكتور تن به تن جنگيد و چون هيچ يك بر هم غلبه نيافتند، شمشير و كمربند خود را با هم معاوضه كردند. پس از فتح تروا، آياس و اودوسئوس هر دو، به عنوان پاداش، مدعي سلاحهاي اخيلس شدند. چون جايزه به اودوسئوس داده شد، آياس ديوانه گشت و نگهبان يوناني را كشت. چون به خود آمد، از شرمساري با شمشير هكتور خود را نيز كشت :
آيتس Ae ح tes ، پسر هليوس؛ پادشاه كولخيس. «پسمزرين» را از فريكسوس (آتاماس) گرفت و پنهان كرد. وقتي ياسون به جستجوي «پشمزرين» نزد او آمد، كارهاي بسيار دشواري را پيش روي او نهاد . پس از انجام اين كارها نيز باز به قولش وفا نكرد. دخترش مديا به ياسون كمك كرد تا «پشمزرين» را از پدر بربايند و فرار كنند :
آيتليوس Aethlius ، پسر زئوس (يا آيولوس) و پروتوگنيا . كالوكه را به زني گرفت كه برايش اندوميون را آورد، كه بنيانگذار اليس شد :
آيسون Aeson ، پسر كرتئوس و تورو. وارث به حق پادشاهي يولكوس بود، اما پلياس آن را غصب كرد. با آلكيمده ازدواج كرد كه برايش پسري آورد به نام ياسون . آنها ياسون را پنهاني به خيرون دادند تا تربيتش كند. هنگامي كه ياسون به جستجوي «پشمزرين» رفته بود، آيسون مرد، اما مديا هنگام ورود به يولكوس با قدرتي جادويي او را به زندگي بازگرداند :
آيگئوس Aegeus ، پسر پانديون و پوليا؛ پادشاه آتن. پسرش تئوس داوطلب شد به جنگ مينوتاوروس برود. آيگئوس عزادارانه او را با كشتي بادبان سياه روانه كرد و قول گرفت اگر پسرش پيروز شد، در بازگشت بادبان سياه را پايين بكشد. تسئوس پيروز شد، اما فراموش كرد بادبان را پايين بكشد. پس آيكئوس، به گمان آنكه پسرش كشته شده است خود را در دريا افكند و هلاك كرد. اين دريا به نام او آيگايوس (اژه) خوانده شد :
آيگيستوس Aegisthus ، پسر توئستس از دختر خودش پلوپيا. برادر توئستس، آترئوس ، فرزندان او را كشته بودو وخشي تنها راه انتقام را داشتن فرزندي از دخترش دانسته بود. پلوپيا، پس از همبستري با پدر، زن آترئوس شد و آيگيستوس را در دربار آترئوس زاد و آترئوس نادانسته اين پسر را بزرگ كرد. آيگيستوس بعدها آترئوس را كشت، عاشق كلوتايمنترا ، زن آگاممنون (پسر آترئوس) شد، و آگاممنون را هم به قتل رساند. بعد خود به دست اورستس (پسر آگاممنون) كشته شد :
آينياس Aeneas ، پسر آنخيسس و آفروديته (ونوس)؛ از قهرمانان تروا. پس از سقوط تروا، پدرا را بر پشت گرفت و گريخت و به كارتاژ و سپس به ايتاليا رفت. يكي از اعقابش، رومولوس، شهر رم را بنياد گذاشت. پس روميان او را جد خود به حساب ميآورند :
آيولوس Aeolus ، پسر هيپوتاس؛ پادشاه جزيرهي شناور آيوليا؛ و خدايي زميني كه زئوس مهار بادها را به او داد. با مهار باد به اودوسئوس در سفرش به تروا ياري داد :
ائوترپه Euterpe ، موز نينوازي : موزها :
ائوروپه Europa ، دختر آگنور و تلفاسا. زئوس او را در حال بازي با پريان دريايي ديد و عاشقش شد. به صورت نره گاو سفيدي بر او ظاهر گشت، او را فريفت، و با خود به جزيرهي كرت (يا به قولي اروپا) برد. ائوروپه براي زئوس سه پسر آورد به نامهاي مينوس، رادامانتوس، و سارپدون :
ائوروديكه Eurydice ، از دروادها (درخت – پريها)؛ زن اورفئوس. ائوروديكه بر اثر نيش يك مار جان سپرد، اما اورفئوس كه عاشق وي بود اجازه يافت وي را از هادس باز آورد، به شرط آنكه در راه نگاهش نكند. اورفئوس در نيمهي راه طاقت از كف داد و نگاهي به ائوروديكه كرد، پس براي هميشه او را از دست داد :
ائوروس Euru s ، فرزند آسترايوس و ائوس (خدايان آسمان)؛ باد جنوب شرق يا شرق. روميان او را وولتورنوس نيز مينامند :
ائوروستئوس Eurystheus ، پسر ستنلوس و نيكيپه. هرا تولد هراكلس را عقب، و تولد ائوروستئوس را پيش انداخت، و بدين ترتيب ائوروستئوس پادشاه موكئاي شد. هراكلس وقتي در حالت جنون زن و فرزندانش را كشت به دستور وخش دلفي ملزم شد دوازده سال در خدمت ائوروستئوس باشد. ائوروستئوس، از سر دشمني، دوازده كار بسيار خطير به او ارجاع كرد كه همان دوازده شاهكار هراكلس است. ائوروستئوس دشمني خود را با فرزندان هراكلس ( هراكليداي ) نيز ادامه داد، تا آنكه به دست يكي از آنان، هولوس ، كشته شد :
ائورونومه Eurynome دختر اوكئانوس و تتوس. زن زئوس شد و الاهگان رحمت (خاريتس) را زاييد. بنا به يك روايت مبهم، قديميترين الاهگان اولمپ بوده است :
ائوفوربوس Euphorbus ، پسر پانتوئوس. در جنگ تروا به پاتروكلوس ضربه زد و خواست منلائوس را نيز بزند، اما منلائوس با نيزه گلويش را دريد. فيثاغورث مدعي بود كه روحش قبلاً در جسم ائوفوربوس ميزيسته است :
ائومايوس Eumaeu s ، خوكچران وفادار اودوسئوس كه او را در رسيدن به زنش، پنلوپه، ياري داد. اصلاً شاهزاده بود، اما كنيزي او را با خود برد و به لائرتس، پدر اودوسئوس، فروخت :
ائومنيدس (= مهربانان ) Eumenides : ارينوئس
ابوالهول ( سفينكس، فيكس ) Sphinx ، هيولاي بالدار با سر زن و بدن شير؛ دختر اخيدنا و توفون. هرا او را فرستاد تا، به انتقام ربودهشدنخروسيپوس توسط لايوس ، تب را دچار بلا كند. سفينكس از جوانان شهر تب معمايي ميپرسيد، و هر كس از پاسخ در ميماند جانش را ميگرفت. سرانجام اوديپ پاسخ صحيح را يافت، و سفينكس خود را نابود كرد :
اپيگونها/اپيگونوي (=اعقاب ) Epigoni ، پسران مخالفان هفتگانهي تب. ده سال پس از شكست پدرانشان، به سركردگي آدراستوس تب را گرفتند و ترساندروس را به پادشاهي رساندند .
اپيمتئوس Epimetheus ، پسر يا پتوس و كلومنه (يا تميس)، و برادر پرومتئوس (پرومته). پرومتئوس به معناي « پيشانديش» و اپيمتئوس به معناي «پسانديش» است. عليرغم هشدار برادرش پاندورا را از هرمس هديه گرفت و همسر خود كرد، و پاندورا مصيبتها را در روي زمين پراكند .
اتئوكلس Eteocles ، پسر اوديپ و يوكاسته. با برادرش، پولونيكس، اوديپ را آزردند، و او آنان را نفرين كرد كه به دست هم كشته شوند. دو برادر بر سر پادشاهي تب نزاع كردند كه منجر به جنگ مخالفان هفتگانهي تب شد، و مطابق نفرين پدر به دست هم كشته شدند: 49،441
اخو Echo ، از الاهگان كوه هليكون؛ مظهر پژواك. اخو با پرحرفي خود هرا را سرگرم ميكرد تا زئوس به عشقبازيهايش بپردازد. پس هرا كاري كرد كه اخو نتواند حرف بزند و فقط انتهاي سخن ديگران را تكرار كند. عاشق ناركيسوس شد و چون ناكام ماند، به تحليل رفت و از او چيزي جز صدايش نماند :
اخيلس/آخيلئوس Achilles ، يگانه فرزند پلئوس و تتيس . بزرگترين پهلوان يونانيان در جنگ تروا. مادرش او را به هنگام تولد در رود ستوكس فرو برد تا رويين تن شود، ولي پاشنهي پايش، كه در دست مادر بود، به آب نرسيد و آسيبپذير ماند . خيرون به او آموزش دويدن داد و او بادپا شد. در جنگ تروا دليرانه جنگيد و بسياري را از پا درآورد. اما در ميانهي كار، چون وي آگاممنون را مجبور كرد همخوابهاش، خروسئيس ، را رها كند، آگاممنون نيز در عوض خواستار شد كه او هم دست از همخوابهاش بريسئيس ، بكشد. پس اخيلس قهر كرد و از جنگ كناره گرفت . اما بعد به سبب كشتهشدن دوستش، پاتروكلوس ، به جنگ بازآمد و هكتور را هلاك كرد. سرانجام به تير پاريس ، كه به پاشنهي پايش خورد، از پا درآمد :
اراتو Erato ، موز غزل و ترانه : موزها :
اربوس (=تاريكي ) Erebus ، پسر خائوس، و پدر آيتر (=فضا) و همراه (=روز)، و خارون. مادر اين بچهها خواهر خود اربوس، نوكس (=شب)، بود اربوس بيشتر اشاره بر تاريكترين قسمت جهان زير زمين ( هادس) دارد تا يك خدا :
ارختئوس Erechtheus ، پسر پانديون و زئوكسيپه؛ پادشاه افسانهاي آتن. با يك ناياد (اب – پري ) به نام پراكسيتيا ازدواج كرد. از فرزندانشان ككروپس، پاندوروس، تسپيوس، و اورفئوس را ميتوان نام برد. در زمان وي آتن با الئوسيس وارد جنگ شد و ارختئوس با قرباني كردن دخترش جنگ باخته را برد . كوتوس متحد او بود :
اروس (=عشق جنسي ) Eros ، خداي عشق، مطابق با آمور (= عشق) يا كوپيدو (= شهوت) روميان. به روايت هزيود، از آغاز زمان وجود داشته و از خائوس (خلأ) به وجود آمده، اما روايتهاي ديگر اروس را فرزند آفروديته و آرس ميدانند. گاهي از اروس به صورت جمع (اروتس، و در لاتيني كوپيدينس) ياد ميشود. گويند او دو نوع تير داشته از طلا و سرب، كه تير طلايي برانگيزندهي عشق و تير سربي خاموش كنندهي عشق بوده است .
اريس (= نفاق ) Eris ، دختر نوكس (= شب) و الاههي نفاق و كشمكش. در جشن ازدواج پلئوس و تتيس، بدون دعوت، به مجلس آمد و سيبي به ميان انداخت كه رويش نوشته بود: «براي زيباترين زن ». بر سر تصاحب اين سيب اختلاف ميان هرا، آتنه، و آفروديته افتاد. سرانجام اين اختلاف آغاز جنگ تروا بود :
ارينوئس Erinyes ، الاهگان انتقام. از خون اورانوس ، كه وقتي كورنوس اختهاش ميكرد به روي گايا (= زمين) ريخت. به وجود آمدند. به روايت ويرژيل سه تا بودند: آلكتو، مگايرا، و تيسفونه. كارشان تعقيب و مجازات مجرمين خصوصاً قاتلين بود. يونانيان نامهاي ائومنيدس (مهربانان) و سمناي (مقدسين) را از سر ترس يا شوخي، به آنان اطلاق ميكردند. در اساطير روميان ديراي يا فورياي ناميده ميشوند :
اطلس atlas ، از تيتانها ؛ پسر ياپتوس و كلومنه. معناي نام او «حمال» يا «متحمل» است. با پليونه (از او كئانيدها) ازدواج كردو و فرزندانشان پليادس (هفت دختر معشوقهي خدايان ) ، هوآدس (چند پري)، هسپريدس (چهار يا هفت پري)، و دختر ديگري به نام كالوپسو بود. اطلس عليه خدايان جنگيد و محكوم شد افلاك را به دوش بگيرد. درمورد علت محكوميت روايتهاي ديگري نيز آمده است :
اقيانوس: اوكئانوس
الاهگان انتقام: ارينوئس
الاهگان رحمت: خاريتس
الاهگان سرنوشت : مويراي
الكترا Electra ، دختر آگاممنون و كلوتايمنسترا. پس از كشتهشدناگاممنون به دست كلوتايمنسترا ، الكترا برادرش اورستس را از خانه دور كرد تا جانش را حفظ كند. بعداً اورستس، به همدستي الكترا، انتقام خون پدر را گرفت. الكترا همسر دوست برادرش پولادس شد :
الوسيون/كشتزار الوسيون/جزاير خجستگان Elysium ، منزلگاه مردگاني كه جاودان ميشدند، و نقطهي مقابل هادس، و جايگاه خوشبختي بود :
اندوميون Endymion ، پسر آيتليوس و كالوكه؛ بنيانگذار اليس. سلنه (= ماه) عاشقش شد و برايش پنجاه دختر آورد و چون طاقت مرگش را نداشت، او را در غاري به خواب ابدي فرو برد تا جوان و جاودان بماند. به روايت ديگر زئوس به درخواست خود اندوميون خوابش كرد :
اودوسئوس Odysseus ، تنها پسر لائرتس و آنتيكليا؛ دشمنان وي مدعي بودند كه وي فرزند سيسوفوس (سيزيف) است، زيرا آنتيكليا هنگام ازدواج با لائرتس از او باردار بوده است، و زيركيهاي اودوسئوس را هم به همين مسئله نسبت ميدادند. وي، به جانشيني پدر، پادشاه ايتاكا شد. در جنگ تروا از رهبران يونانيان بود و حيلهي «اسب چوبين» را هم او ابتكار كرد . بازگشتش از تروا به وطن با بيست سال آوارگي پرماجرا توأم بود. در اين فاصله همسرش، پنلوپه، خواستگاران متعددش را به حيلهاي منتظر نگاه داشت . اودوسئوس، چون بازگشت، خواستگاران را كشت و به وصال زنش رسيد. روميان او را اولوسس (اوليس) مينامند. شرح سرگردانيهاي اودوسئوس موضوع كتاب اوديسهي هومر است :
اوديپ/اويديپوس Oedipus ، يگانه پسر لايوس و يوكاسته. وخشي به لايوس گفت كه اگر از يوكاسته صاحب پسري شود، آن پسر او را خواهد كشت. پس اوديپ را هنگام تولد به چوپانان سپردند تا در كوه كيتايرون رهايش كنند. اما چوپانان او را به مروپه، زن پولوبوس پادشاه كورنت، سپردند. روزي يك نفر به اوديپ گفت كه فرزند واقعي پولوبوس نيست، و او برآشفته نزد وخش دلفي رفت تا حقيقت را جويا شود. وخش به جاي پاسخ سؤالش گفت كه پدرش را خواهد كشت و با مادرش زنا خواهد كرد. پس اوديپ، از ترس آنكه مبادا مرتكب اين كار شود، نزد پولوبوس بازنگشت و راه تب را در پيش گرفت. در راه به لايوس برخورد و طي نزاعي به طور اتفاقي او را كشت . در تب، معماي سفينكس را پاسخ گفت و پادشاه تب شد و نادانسته مادرش، يوكاسته، را به زني گرفت. چون حقيقت را دريافت خود را كور كرد. يوكاسته نيز خود را كشت. اوديپ از يوكاسته دو پسر، پولونيكس و اتئوكلس ، و دو دختر آنتيگونه و ايسمنه، داشت :
اورانوس Uranus ، خداي آسمان، گايا (زمين) پس از آنكه از خائوس (خلأ) برخاست، اورانوس را، بيآنكه شوهري داشته باشد، زاييد. آنگاه با زادهي خود آميخت و حاصلش تيتانها و تيتانسها بودند. چون اورانوس به فرزندانش حسد ميورزيد و ميخواست آنان را به دل گايا (زمين) بازگرداند، كرونوس ، يكي از تيتانها، به كمك گايا او را اخته كرد. از قطرههاي خون اورانوس كه بر روي گايا (زمين) ريخت، ارينوئس ، و از آلتش كه به دريا افتاد آفروديته برخاستند :
اورانيا Urania ، موز نجوم: موزها: 208 .
اورستس Orestes ، پسر آگاممنون و كلوتايمنترا . پس از قتل پدر توسط مادر، خواهرش الكترا او را به جايي ديگر فرستاد تا كشته نشود. وقتي بزرگ شد، بازگشت و قاتلان پدرش، يعني مادر و معشوق مادر، را كشت. الاهگان انتقام به تعقيبش پرداختند و او از شهري به شهري فراري شد. به فرمان آپولون در آريوپاگوس آتن محاكمه و تبرئه شد و به آرگوس بازگشت و به تخت شاهي نشست :
اورفئوس Orpheus ، پسر اويگاروس و كاليوپه. اورفئوس چندان در نواختن جنگ استاد بود كه جانوران وحشي و سنگها و درختها را به دنبال خود به حركت درميآورد. با ائوروديكه ازدواج كرد و داستان عشقشان لطيفترين اسطورهي عشقي است :
اوزيريس Osiris ، در دين مصر قديم، خداي جهان زيرزمين؛ پسر كسب (زمين) و نوت (آسمان)، شوهر ايسيس و پدر هوروس. برادر خبيثش، ست ( شب)، او را كشت، اما وي زنده گشت و خداي اموات شد :
اوكئانوس/اقيانوس Oceanus ، يكي از تيتانها ؛ پسر اورانوس و گايا؛ خداي اقيانوسها. با خواهر خود تتوس ازدواج كرد، و، چون در جنگ تيتانها با زئوس همدست تيتانها نشد، در صلح و آرامش زيست و صاحب سه هزار فرزند ( اوكئانيدها) شد كه پريان رودها، درياها، و درياچهها بودند :
اوكئانيدها Oceanides ، دختران اوكئانوس و تتوس. مسئول همهي آبهاي روي زمين و زيرزمين بودند و تعدادشان سه هزار بود :
اولمپيان/خدايان اولمپي Olympians ، خدايان عمدهي دوازدهگانهاي كه در كوه اولمپ مأوا داشتند، و عبارتند از : زئوس، هرا (زن و خواهر زئوس)، آتنه و هبه و آرتميس و آفروديته (دختران زئوس)، هرمس و آرس و آپولون و هفايستوس (پسران زئوس) هستيا (خواهر بزرگ زئوس)، و پوسيدون (برادر زئوس ):
اوليس Ulysses : اودوسئوس
اونيروس (=رؤيا ) Oneiros ، الاههي رؤيا در دين يونان :
اوينئوس Oeneus ، پسر پورتئوس و ائوروته؛ شاه كالادون . زنش آلتايا چند فرزند برايش آورد، از جمله ملئاگر. وقتي ديونوسوس به كالودون آمد، اوينئوس به رسم مهماننوازي اجازه داد با زنش همبستر شود، كه حاصلش ديانيرا بود كه زن هراكلس شد. ديونوس به يوناني يعني «شراب». آرتميس، به خاطر ناسپاسي وي، گرازي وحشي براي كشتنش فرستاد كه ملئاگر آن را از پاي درآورد :
اوينومائوس Oenomaus پسر آرس و هارپنا. با اوارته ازدواج كرد و صاحب دختري به نام هيپوداميا (1) شدند. شرط همسري دخترش را پيروزي در مسابقهي ارابهراني قرار داده بود كه بسياري در اين راه جان باختند. سرانجام پلوپس ، به كمك ارابهي طلايي و اسبهاي بالداري كه از پوسيدون گرفته بود، مسابقه را برد و اوينومائوس طي آن كشته شد :
ايريس (= رنگينكمان ) Iris ، دختر تائوماس و الكترا. ايريس حامل پيغامهاي خدايان و زن زفوروس (باد غرب ) بود :
ايسماروس Ismarus ، ناحيهاي كه اودوسئوس در آغاز سفر طولاني بازگشت به وطن آن را غارت كرد :
ايسمنه Ismene ، دختر اوديپ و يوكاسته، و خواهر آنتيگونه . با خواهرش در كمكدادن به پدر كور همكاري كرد، اما در دفن جسد برادرشان پولونيكس ( كرئون (1)) از همكاري با او امتناع ورزيد. ولي عاقبت داوطلبانه همراه خواهرش مرد :
ايسيس Isis ، در دين مصر قديم، الاههي طبيعت؛ خواهر و زوجهي اوزيريس و مادر هوروس؛ مطابق يو در اساطير يونان
ايفيگنيا Iphigenia ، دختر بزرگ آگاممنون و گلوتايمنسترا . در آغاز جنگ تروا، اگاممنون چون به آوليس رسيد، آرتميس به خاطر ناسپاسي وي بادي برانگيخت كه او را از عريمت مانع شد. پس او خواست ايفيگنيا را براي فرونشاندن خشم آرتميس قرباني كند، اما آرتميس گوزني به جاي ا و به محراب فرستاد و ايفيگنيا نجات يافت :
ايكاروس Icarus ، پسر دايدالوس . همراه پدر از زندان مينوس، به كمك بالهايي كه از موم و پر ساخته بودند، گريخت ولي چون عليرغم توصيهي پدر به خورشيد نزديك شد، بالهاي مومي آب شدند و به دريا افتاد. اين دريا به نام او ايكاريا خوانده شد .
ايكماليوس Icmalius ، صنعتگري كه ايوان پنلوپه را ساخت و با عاج و نقره تزيين كرد :
ايلوس Ilus ، پسر تروس و كاليرهوئه، بنيانگذار شهر ايليون. در مسابقات فروگيايي برنده شد و 50 مرد و 50 زن و يك گاو ابلق جايزه گرفت. و فرمان يافت هرجا گاو از رفتن ماند شهري بنا كند. گاو روي تپهاي نزديك كوه ايدا فرود آمد و شهري آنجا بنا شد كه جمعيت اوليهاش همان 50 مرد و 50 زن بودند. زئوس نشانهاي (پالاديوم، تصوير چوبي آتنه) براي شهر فرستاد كه مردم ايليون (تروا) اعتقاد داشتند تا برجاست، شهر آسيبي نخواهد ديد :
ايليتويا Eileithyia ، دختر زئوس و هرا؛ الاههي وضع حمل. مطابق با يونولوكيناي روميان. تحت فرمان هرا بو. هرا، هنگام تولد آپولون و آرتميس، خواست تا نگذارد ايليتويا نزد لتو، مادر آن دو، برود، و بدين ترتيب از وضع حمل جلوگيرد . اما الاهگان ديگر با رشوهاي او را نزد لتو كشاندند. يكبار نيز هرا به كمك اين الاهه تولد هراكلس را عقب و تولد ائوروستئوس را پيش انداخت .
خسته نباشي… سايتت حرف نداره و من رو توي نوشتن پايان نامه ام كلي كمك كرد.فقط يه خواهش … اينكه حتما منبع رو با ذكر صفحه يا صفحات حتما عنوان كن، حتي اگه خلاصه شده باشه.
بتزم دست مريزاد.
مطالب جالب وخواندنی در این وبلاتگ قرار دادید ازتمام کسانی که در این باره زحمت کشیدند تشکر میکنم …………امید وارم موفق وسربلند باشید…
بالاخره ريشه ي اورانوس يونانيه يا فرانسوي؟ من كه نفهميدم وچرا فارس ها اسم اورانوسو واسه دختر استفاده ميكنن؟
منشأ واژه “اورانوس” یونانی است. دلیل سوال دوم را هم نمی دانم. اصلاً راستش را بخواهید ندیده ام کسی این اسم را در ایران داشته باشد!
منشأ واژه “اورانوس” یونانی است. دلیل سوال دوم را هم نمی دانم. اصلاً راستش را بخواهید ندیده ام کسی این اسم را در ایران داشته باشد!
اورین
عالی بود ممنون
سلام ضمن تشکر از مطلب خوبتون
در پاسخ به جناب کوشا باید خدمتشون عرض کنم که اسم اورانوس ممکنه تو ایران کم باشه اما وجود داره و من هم از جمله این افراد هستم.
خیلی ممنون از مطلب خوبت . من بیشتر از سه ساله که دارم روی این خدایان اساطیری کار میکنم و در حال نوشتن کتابی راجب آن ها هستم . من به آن ها اعتقاد کامل دارم و معتقدم که حقیقت محض می باشند . لطفا من را تخیلی و یا کافر فرض نکنید . همانگونه که بسیاری از دانشمندان میگویند و من هم حرفشان درست میدانم خداوند یکتا همه چیز را آفرید و مرگ و زندگی ما هم در دستان اوست حتی خدایان اساطیری هم توسط پروردگار یکتا آفریده شده اند و خداوند آن ها را محافظی برای هستی خود قرار داد . سئوال های زیادی راجب آن ها دارم خوش حال می شوم اگر اطلاعاتی فراتر از این حد در اختیارم بگذارید .
ممنون .
عقیده عجیب و تازه ای برایم است . میتوانید در انجمن تاریخ ماforum.tarikhema.ir
مبحثی در این مورد باز کنید و منظورتان را دقیق بیان کنید تا در موردش بحث کنیم.
سلام دوست خوبم..ميخوام يه مطلبو بگم..آرس(Ares)اشتباهه در واقع منظور همون اريس،خداي جنگ سقوط كرده،است..ممنون ميشم اگه درستش كنين
سلام. فکر می کنم شما دچار اشتباه شده اید:
http://en.wikipedia.org/wiki/Ares
http://en.wikipedia.org/wiki/Aries_(astrology)
بنده هم با جناب منوچهری کوشا موافقم
بنده هم با جناب منوچهری کوشا موافقم
خیرهمون Aresدرسته
اطلاعاتتونوارتقابدین
سلام الهه دیدبان به یونانی چی میشع
لطفآ کمک کنید
[…] فرهنگ اساطیر و افسانه ها و اساطوره های یونان […]
[…] فرهنگ اساطیر و افسانه ها و اساطوره های یونان […]
این ها همه تخیلات و اوهام مردمان یونان قدیم بوده و دلیل ان نبود یک مذهب حقیقی اسمانی بوده که میتوانست انهارا به حقیقت رهنمائی کند.
Magnificent site. Plenty of useful info here.
I am sending it to several buddies ans also sharing in delicious.
And certainly, thanks to your sweat!